کاهش مرگ و میر کرونایی با داروی رماتیسم

به گزارش وبلاگ بالو، دگزامتازون نخستین دارویی است که ثابت شد می تواند از تلفات ناشی از ویروس کرونا بکاهد. این پژوهش همچنین نشان می دهد بیمارانی که با این دارو ها درمان می شوند به طور متوسط بین هفت تا 10 روز زودتر بیمارستان را ترک می نمایند.

کاهش مرگ و میر کرونایی با داروی رماتیسم

شواهد حاکی از آن است که دو دارویی که تا به امروز عموما برای درمان رماتیسم مفصلی استفاده می شدند می توانند به گونه ای چشمگیر خطر مرگ ومیر را در مبتلایان به کووید-19 که در بخش مراقبت های ویژه بستری می شوند، کاهش دهند.

در چارچوب راهنمای جدیدی که قرار است از طرف نظام درمان عمومی بریتانیا منتشر گردد، برای بیماران مبتلا به کووید-19 که با شرایط وخیم در بیمارستان بستری می شوند، دارو های توسیلی زوماب و ساریلوماب تجویز خواهند شد که هردو سیستم ایمنی بدن را تضعیف می نمایند و می توانند احتمال زنده ماندن بیمار و بهبود او را افزایش دهند.

آزمایش های بالینی پروژه ریمَپ-کَپ که با بودجه دولت اجرا شده است، نشان می دهد که درمان با دارو های مذکور همراه با تجویز کورتون هایی از جمله دگزامتازون در روز نخست ورود بیمار به بخش مراقبت ویژه می تواند موارد مرگ ومیر ناشی از کووید-19 را تا یک چهارم کاهش دهد.

دگزامتازون نخستین دارویی است که ثابت شد می تواند از تلفات ناشی از ویروس کرونا بکاهد. این پژوهش همچنین نشان می دهد بیمارانی که با این دارو ها درمان می شوند به طور متوسط بین هفت تا 10 روز زودتر بیمارستان را ترک می نمایند.

مت هنکاک، وزیر بهداشت بریتانیا، این خبر را نقطه عطفی دیگر در یافتن راهی برای خروج از همه گیری توصیف نموده است. پرفسور جاناتن ون تم، مقام ارشد پزشکی انگلستان (بخشی از بریتانیا) نیز گفته است این درمان گامی مهم در جهت افزایش شانس زنده ماندن بیماران در بخش مراقبت ویژه است.

این آزمایش که به منظور آنالیز سایر کارشناسان در یک نشریه پزشکی منتشرشده است، بر پژوهش روی 803 بیمار مبتنی است که 353 نفر از آن ها با توسیلی زوماب و 48 نفر دیگر با ساریلوماب تحت درمان قرار گرفته اند. همراه با این دو دارو، برای بیشتر بیماران که همگی به دستگاه تنفس مصنوعی وصل بوده اند، دارو های کورتیکوسترون (کورتن) تجویز شده بوده است.

پژوهشگران می گویند که در مقایسه با نرخ 35/8 درصدی مرگ ومیر در بیمارانی که دارو های مذکور به آن ها داده نشده است، تنها 27/3 درصد اشخاصی که با این سه دارو تحت درمان قرار گرفته اند، درگذشتند.

پروفسور آنتونی گوردون، مقام ناظر بر پروژه ریمَپ-کَپ، می گوید: این کشفی بسیار مهم است که می تواند تاثیری فوری بر بیمارانی داشته باشد که شرایط وخیمی دارند. ما کشف نموده ایم که در بیمارانی که شرایط آن ها وخیم است -کسانی که در بخش مراقبت ویژه به دستگاه های تنفسی وصل هستند- درمان با این دارو ها می تواند شانس زنده ماندن و بهبود آن ها را افزایش دهد.

اینکه مراجعه به بیمارستان و مرگ ومیر ناشی از کووید-19 در بریتانیا شدیدا افزایش یافته است، بسیار مهم است که ما به یافتن درمان های موثری که می تواند موج بیماری را بشکند، ادامه دهیم. می توانید انتظار داشته باشید که از هر 12 بیماری که با این دارو ها درمان می گردد، یک نفر زنده بماند. این بسیار موثر است.

مارتین لندری، استاد طب و بیماری های عفونی در دانشگاه آکسفورد، می گوید که این کشف نمایانگر توانایی فوق العاده آزمایش های پراکنده ای است که با دقت عمل اجرا شده و (نتیجه آن) در اختیار کارکنان خط مقدم نظام درمانی قرار گرفته است تا ببینند کدام یک از درمان هایی که امیدواریم موثر باشند، حقیقتا به سود بیمار است.

پروفسور ون تم نیز می افزاید که تجویز توسیلی زوماب و ساریلوماب برای بیمارانی که با عوارض وخیم در بیمارستان بستری می شوند، شانس ترخیص از بخش مراقبت ویژه را که برای کاهش فشاربر این بخش بیمارستان ها و نجات زندگی ها حیاتی است، افزایش می دهد.

وزارت بهداشت و خدمات اجتماعی بریتانیا اعلام نموده است که توسیلی زوماب و ساریلوماب به فهرست دارو هایی که صادرات آن محدود است، افزوده شده اند. این اقدام با اعمال مقررات علیه کسانی که از چارچوب محدودیت ها تخطی می نمایند، از حق بیماران بریتانیایی برای برخورداری از دارو های مذکور حفاظت می نماید.

تصور می گردد درمان با توسیلی زوماب و ساریلوماب حدود 750 تا یک هزار پوند هزینه داشته باشد و در یک یا دو دز به شکل وریدی تزریق گردد. این دو دارو به وسیله سرکوب کردن سیستم ایمنی بدن وارد عمل می شوند که در بیماران کووید-19 با عوارض سخت، به لطمه به اندام های داخلی یا از کارافتادن آن ها منجر می گردد.

منبع: ایندیپندنت

منبع: فرادید

به "کاهش مرگ و میر کرونایی با داروی رماتیسم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کاهش مرگ و میر کرونایی با داروی رماتیسم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید